background image
Flora & Fauna: Walvishaai - Dive & Travel

Flora & Fauna: Walvishaai

 De walvishaai is de grootste van de haaienfamilie. De gemiddelde walvishaai meet 8 meter maar hij kan ongeveer 15 meter lang worden, sommige exemplaren worden ruim 18 meter lang. In dat geval weegt hij 15 ton.
Uiterlijk : De walvishaai heeft een uniek uiterlijk. Zijn kop is breed en plat. De bek bevindt zich vooraan en niet onder aan de kop. Aan de bovenkant is de walvishaai grijs van kleur met grote witte tot lichtgele stippen en horizontale en verticale strepen. De onderzijde van het lichaam is wit. De walvishaai heeft aan elke kant vijf kieuwopeningen. Opvallend zijn de drie groeven die aan beide zijden langs een groot deel van het lichaam lopen. De vrouwtjes zijn gemiddeld groter dan de mannetjes.
Voortplanting : Er word geschat dat de walvishaaien tussen de 100 en 150 jaar oud kunnen worden. De walvishaaien zijn pas rond hun 30e geslachtsrijp. Omdat ze pas laat en langzaam voorplanten maakt dat hen extra kwetsbaar. Er worden zo’n honderden jongen per keer geboren worden. De jongen die worden geboren zijn zo’n 40 – 60 cm lang. Net zoals andere vele haaien, zorgen de walvishaaien na de geboorte niet voor hun jongen.
Locaties : Een locatie waar de walvishaaien met regelmaat verschijnen is voor de kust van Donsol in de Filippijnse provincie Sorsogon. Op deze plek is er veel belangstelling van toeristen voor ze. Er zijn vaak strikte regels ten aanzien van de benadering van de walvishaaien. Walvishaaien zijn zeer vriendelijke dieren en voor mensen ongevaarlijk, met dien verstande dat er wel duikers gewond zijn geraakt die niet oppasten voor de gigantische staart.
Walvishaaien worden zowel in de open oceaan als nabij de kust aangetroffen. Soms worden ze zelfs in lagunes gezien. Ze zwemmen vaak vlak onder de waterspiegel en lijken water te prefereren dat een oppervlaktetemperatuur heeft van tussen de 21 en 25 graden met daarbij een opwaartse stroom van kouder water, van zo'n 17 graden. Vergeleken met andere haaien zwemmen ze erg langzaam, niet sneller dan ongeveer 5 km per uur. Hierbij bewegen ze hun hele lichaam heen en weer, niet slechts hun staart zoals veel andere haaien doen. Walvishaaien zijn meestal alleen; in groepen worden ze zelden gezien.
Voeding : De walvishaai voedt zich door met zijn bek open te zwemmen en na de bek weer gesloten te hebben het water te filteren met speciale structuren bij zijn kieuwen. Hierin blijven plankton, krill, kleine vissen en pijlinktvissen hangen. Het zeewater verlaat het lichaam weer door de kieuwen. Volwassen walvishaaien hebben weinig natuurlijke vijanden, maar ze vallen soms ten prooi aan orka's.
Bedreiging : Er wordt veel op deze dieren gejaagd: vooral voor hun vinnen, leverolie (gebruikt om boten waterdicht te maken), huid en vlees.
 
Is te vinden in de volgende gebieden: