Interview

Stil Water is het tweede boek van Marelle Boersma na haar debuut: Nephila’s netwerk. Haar eerste boek is voornamelijk gesitueerd op het eiland Corsica en doet daardoor wat on-Nederlands aan. Stil Water daarentegen speelt zich af in Nederland, om precies te zijn in de provincie Zeeland.

Je bent begonnen als persfotografe. Wat vind jij de meest mooie pakkende foto die je ooit gemaakt hebt?

Mijn mooiste foto komt niet uit de persfotografie-tijd. Hoewel ik me nog wel herinner dat ik een foto heb gemaakt op een laboratorium. Ik heb toen die onderzoeker tussen al zijn borrelende vloeistofjes en glazen bollen en buizen laten staan, waardoor de bizarre wir-war van de wetenschappelijke proefopstelling nog geaccentueerd werd. Op die foto was ik wel trots. Het bleek later dat die fascinatie voor het laboratorium een van de beweegredenen was om de opleiding tot analiste te gaan volgen. En een paar jaar later werkte ik zelf aan die universiteit.
Maar mijn mooiste foto’s heb ik gemaakt in India. We zijn een aantal dagen bij een festival geweest in de woestijn van Rajasthan waar een grote kamelenmarkt werd gehouden. Daar heb ik in de drukte tussen al die kleurige mensen en chaos van iedereen die liep te handelen (en het stof…) het voor elkaar gekregen om een plaatje te schieten dat een combinatie was van al die elementen van dat festival. Een goed gelukte sfeertekening. Maar ook een aantal portretten die ik tijdens die vakantie heb gemaakt, hebben nu een prominente plek in mijn woonkamer.

Waarom ben je gaan schrijven?

Ik heb de neiging om alles vast te willen leggen. Niet alleen met foto’s (ik fotografeer nog steeds veel) maar ook met het opschrijven van gebeurtenissen, ontmoetingen en stemmingen. Dat heb ik mijn hele leven gedaan, in dagboeken, brieven en later mails. Het was een droom voor mij om ooit een keer een boek te schrijven. Toen mijn vader zich daar steeds meer op toe ging leggen na zijn pensionering en er een boek van hem werd uitgegeven, dacht ik: dat wil ik ook. En ik wilde niet nog twintig jaar wachten.
Als je een droom hebt, moet je niet gaan zitten afwachten tot die uitkomt. Dat is niet mijn manier van leven. Daar moet je dan zelf aan werken. En dat is dus gelukt.

Je wil in je boeken graag maatschappelijke thema`s aan de kaak stellen. Welk thema zou je ook wel eens aan bod willen laten komen?

Er zijn nog voldoende thema’s te bedenken. Maar ik beslis pas tijdens het maken van een plot voor een volgend boek welk thema op dat moment mijn aandacht het meest kan vasthouden. Een thema dat ik nu aan bod wil laten komen is de gekte van de televisie. Er worden programma’s bedacht die volledig over een voor mij belangrijke grens gaan. Er wordt op zo’n mensonterende en respectloze manier met mensen omgegaan. Dit thema komt in mijn volgende boek aan de orde. Maar er zijn nog heel veel andere thema’s om aan de kaak te stellen.

Waarom heb je bewust voor de plaats Zeeland gekozen in je nieuwe boek “Stil Water”?

Mijn vorige boek ‘Nephila’s netwerk’ speelde zich af rond Corsica. Het leek me leuk om voor mijn nieuwe boek een locatie te kiezen die voor meer mensen herkenbaar was. Zeeland is natuurlijk een prachtige provincie, zeker ook op duikgebied. Bovendien wilde ik dolfijnen en in dit geval bruinvissen een rol laten spelen, en dan is de Oosterschelde die in open verbinding staat met de Noordzee natuurlijk de aangewezen locatie.

Hoe ben je op het idee gekomen om (in je nieuwe boek “Stil Water”) iets te doen met het begrip sportduiken?

In ‘Nephila’s netwerk’ speelt duiken al een grote rol. Daar gaat het om de ontwikkeling van een speciaal soort duikpakken. In ‘Stil water’ gaat het om het water van de Oosterschelde. Waarom worden er mensen uit de omgeving ziek? Waarom spoelen er steeds meer dode bruinvissen aan? Waarom gebeuren er (bijna)ongelukken met sportduikers? Sportduiken is een fascinerend iets. Veel mensen vinden het spannend: leven onder water. En die zaken zoek je als thrillerauteur natuurlijk op. En verder wil ik natuurlijk ook het mooie en fascinerende van sportduiken beschrijven. De intrigerende natuur die je alleen maar kunt beleven als je onder water gaat.
In mijn volgende boek, waaraan ik nog niet zo lang bezig ben, stip ik het sportduiken ook weer aan, nu in het heldere water voor de kust van India.

Wat is voor jou de meest ideale vakantie?

Sinds een paar jaar heb ik een nieuwe partner die mij kennis heeft laten maken met verre landen en vreemde culturen. Ik vind dat prachtig. Mijn ideale vakantie bestaat dan ook uit een rondreis door een Aziatisch land, waarin ik kennis maak met de bevolking, mooie wandeltochten maak, de plaatselijke gerechten eet en als het even meezit ook een kijkje onder water kan nemen. Ik ben geen strandligtype. Dat kan ik niet, na een half uurtje krijg ik de kriebels en wil ik wat ondernemen. Afgelopen najaar hebben we een rondreis gemaakt langs de kleine Sunda eilanden (Indonesië) en ik heb veel gesnorkeld en ook gedoken, maar juist de afwisseling met de mooie wandeltochten en de kennismaking met de bevolking, maakt het voor mij compleet.

Hoe ben je in aanraking gekomen met de duiksport?

Mijn vorige partner was duikinstructeur. Dat zegt genoeg, denk ik. Ik kreeg privé les in de Middellandse Zee en had al snel mijn eerste brevet. Als kind hadden wij al vroeg een duikbrilletje en een snorkel en ik lag op vakantie veel in zee naar de vissen en heremietkreeftjes te kijken, dus die waterrat was ik al wel.

Wat vind je zo bijzonder aan duiken?

De totale ontspanning in een bijna geluidloze wereld waarin je kunt zweven tussen vreemde wezens en in een intrigerende natuur. Het is onthaasten op zijn best. Maar ik hou van overzicht en duik (en snorkel) dus het liefst in zo helder mogelijk water.

Je was aanwezig op de duikbeurs is Antwerpen op 25 en 26 maart
2006 voor het signeren van je boek Stil Water. Hoe vond je de duikbeurs?

‘Plezant’ is natuurlijk de beste term. Ik vond het een gezellige drukte, beetje chaotisch, maar erg gemoedelijk. Ik heb met veel mensen een babbeltje gemaakt en met mensen kennisgemaakt die ik alleen nog maar via de mail had gesproken.

Welke schrijver zou je zelf graag eens willen interviewen?

Ik heb niet echt de wens om iemand te interviewen. Maar een gesprek met Cees Nooteboom zou ik niet uit de weg gaan. Ik heb net gelezen in zijn boek ‘Het geluid van zijn naam’ dat een bundeling is van reiservaringen die allemaal met de islam te maken hebben. Hoe hij over het chaotische verkeer in India schrijft is echt fantastisch. In een enkel woord vat hij zijn beleving samen, dusdanig dat ik denk: ja, zo is het! Zeker nu in mijn volgende boek een deel van het verhaal zich in India afspeelt, is het mooi om te lezen hoe hij deze kleurrijke cultuur vol tegenstellingen beschrijft. Met deze man die al zoveel van de wereld heeft gezien, zou ik wel eens een gesprek willen voeren.

Kijk voor meer informatie op www.marelleboersma.nl