background image
Reisverslag: Duiken Filippijnen: Hier zijn riffen geweldig! - Dive & Travel
A   AA   AAA
Verre Oosten • Thailand • Khao Lak

Reisverslag

Duiken Filippijnen: Hier zijn riffen geweldig!


Ons vierweekse trip naar de Filippijnen is alweer voorbij, maar we willen jullie de verhalen en de foto’s niet onthouden. Voor ons was het de 2e keer Filippijnen, maar de enige bestemming waar we al waren geweest was die bij Moalboal, maar daar kom ik later op terug.
Omdat we op zoveel verschillende plaatsen zijn geweest, zal ik per gebied een korte omschrijving geven van wat de bijzonderheden zijn.
De eerste dagen hebben we in Atlantis bij Dumaguete vertoefd, waar het heerlijk duiken en heerlijk eten was. Met gemak hebben we hier 4 duiken per dag gedaan. De duikstekken langs de kant zitten op max. 10 minuten varen.
Vaste land Negros : muckduiken op bruin zand. We hebben hier gedoornde zeepaardjes gezien, de flamboyant cuttlefish, vele spookfluitjes en slakjes natuurlijk. Geen riffen hier, maar autobanden.
 Apo Island: zo’n 50 minuten varen vanaf het vasteland. Hier zijn riffen wel geweldig. Over het algemeen langzaam aflopende riffen met af en toe zand. De riffen zijn hier echt nog weinig aangetast . Er leven heel veel veersterren in verschillende kleuren en ook hengelaarsvissen kom je hier regelmatig tegen. Een kleine school makrelen zijn vaste bewoners van het rif. Pas op voor de Titan trekkersvis. Toen wij er waren was het broedseizoen en waren ze erg agressief.

Na een paar dagen vasteland was het tijd om zeebenen te kweken. De liveaboard Atlantis Azores ging van start. Van te voren hadden we gezegd dat we de 5 duiken per dag die werden aangeboden niet allemaal zouden doen, maar uiteindelijk hebben we er maar 1 gemist. En dat alleen maar omdat deze volledig werd afgeblazen vanwege het onweer (tja... regenseizoen). De liveaboard was luxe, de kamers waren perfect en het eten was meer dan prima. Duiken was strak geregeld en alles tot in de puntjes verzorgd. Zeker een aanrader.
De route:
Sumilon: Schitterende hellingen met dito koraaltuinen , sponzen e.d. Je kunt merken dat hier nog niet heel veel gedoken wordt. De riffen zijn zo goed als onbeschadigd en het zicht was ongeveer 30 meter.
Balicasag: Rifwanden met heel veel visleven. Hier hadden we het geluk om in een hele grote school makrelen terecht te komen. Tijdens de nachtduik hebben we de zeer giftige blauwgeringde octopus gezien.
Cabilao: Schitterende riffen met pygmee zeepaardjes en ander leuk klein spul zoals de pegasus en vele leuke slakjes.
Panglao: Wandduiken met mooie koralen. De spiny devilfish en verschillende hengelaarsvissen.
Pamilican: Een onderwaterlandschap waaraan je kunt zien dat het heel erg kan stromen. Veel zachte koralen, zeeslangen en wat    opviel was dat er op deze plek hele andere slakjes leven dan op de andere locaties.
Siquijor: Over het algemeen wandduiken en een paar riffen die langzaam aflopen. Weinig bijzonder leven en de koralen vielen tegen, zeker vergeleken met de rest van de riffen die we al hadden gehad. Worden we te verwend?

Begint het duiken te vervelen? Nee zeker niet, we zijn pas halverwege de vakantie en we gaan richting Magic Island (Moalboal) met een ferry en een stuk met de auto. Hier worden we hartelijk ontvangen door Arie (opperhoofd van het resort) alsof we elkaar al jaren kennen. We krijgen te horen dat als we die dag nog willen duiken, we maar gewoon een fles moeten pakken. Je kunt hier gemakkelijk op het huisrif duiken en we zijn hier natuurlijk al eerder geweest. We hadden gedacht een vrije dag te nemen, maar zo aan het eind van de middag gaat het toch kriebelen en maken we hier onze eerste duik.
Moalboal langs de kust: Het zijn hier allemaal wandduiken en 1 muckduikstek. De mooiste is wat mij betreft Sanctuary waar gigantische velden gorgonen in de stroming wapperen. In een van de gorgonen zitten pygmee zeepaardjes, maar die hebben we dit keer overgeslagen. In de zachte koralen op de wanden zitten regelmatig spidercrabs. Op de muckduikstek vinden we o.a. een stargazer.
Pescador Island: Om de een of andere reden waren we een beetje melig die dag en voorspelden we dat we en een voshaai en een walvishaai gingen zien op Pescador. De voshaai zou kunnen omdat deze de dag ervoor ook was gespot. Maar de walvishaai was gewoon een blinde gok. We zouden er 2 duiken doen. Sinds 2 jaar zitten er erg veel sardientjes rond Pescador. En erg veel betekent erg veel… n.l. rond het hele eiland dus, het zullen er miljoenen zijn. Na zo’n 40 minuten duiken zwemt er een voshaai onder ons langs. Hij draait zich om en zwiept een paar keer met zijn staart. Sardientjes blijven versuft liggen en zijn vervolgens makkelijk op te eten. Na deze voorstelling verdwijnt de haai weer in het blauwe. Showtime is over.

De 2e duik langs de andere kant van het eiland geeft hetzelfde beeld, duizenden sardientjes. Als deze allemaal heel dichtbij elkaar gaan zwemmen gebaar ik tegen Willem dat het een mooi fotomoment is. Hij als mijn persoonlijk fotomodel gaat “mooi” liggen voor de foto en vlak voor ik in mijn zoeker wil gaan kijken om de foto te nemen zie ik iets anders. Er zwemt een walvishaai achter Willem. Druk gebarend wijs ik hem erop dat hij zich om moet draaien. Het lijkt een eeuwigheid voor hij dat eindelijk doet, maar we hebben hem uiteindelijk beide goed gezien. Een mooie afsluiting van het duiken bij Magic Island.

Onze volgende bestemming Malapascua is ongeveer 6 uur verderop met de auto en de boot . Een eiland in het noordoosten van Cebu. Het staat bekend om de poetsstations voor voshaaien. Dat betekent vroeg opstaan: 5 uur vertrek met de boot. De eerste dagen kunnen we ons er niet toe zetten en houden het bij duiken rond het eiland. De duiken zijn met erg veel stroming en als je niet via de ankerlijn afdaalt is het einde duik. Omdat het zicht niet meer dan 10 meter is, zie je van te voren niet waar je terecht komt en doemt het rif plotseling op. De meeste riffen beginnen op 15-20 meter en het is erg zinvol om met Nitrox te duiken. Je verlengt de duik behoorlijk op deze manier.
 
De 4e dag besloten we eindelijk naar het poetsstation te gaan. We hadden geluk: vertrek 6 uur. Jammer genoeg geen voshaai gezien maar wel een paar devil ray’s. Volgende dag nog maar eens proberen, dit keer wel om 5 uur. Na 40 minuten niks zien, begon eindelijk de show. In ieder geval 2 voshaaien die rondjes zwommen met tussendoor nog een manta. Jammer genoeg ging de decotijd zelfs met 36% nitrox veel te snel, maar we waren niet voor niets om ½ 5 opgestaan. Missie geslaagd.
We hebben nog een dagtrip gemaakt naar een gezonken veerboot de Doña Marilyn. Ongeveer 2 uur varen vanaf Malapascua. Deze boot is in 1982 gezonken door een typhoon en ligt ergens midden op zee. Het diepste punt ligt op 35 meter en het ondiepste gedeelte ongeveer op 18 meter. Het blijkt de zoveelste afdaling via de ankerlijn met veel stroming. In de beschutting van de boot hebben we een erg leuke duik kunnen maken. Het wrak is schitterend begroeid en zeker de moeite waard om te beduiken. Het was echter jammer dat het zicht niet zo goed was. De volgende duik was bij Gato island. De vraag of we een driftduik willen maken is niet aan dovemansoren gericht en we worden precies op de splitsing van de stroming gedropt. Gato island bestaat uit allerlei rotsen en doorgangen en is zeer grillig gevormd. Dit heeft een vreemde invloed op de stromingen die dus ook alle kanten uitgaat. In een grotje zwemt een witpuntrifhaai rondjes en ook langs het rif zien we er nog een langs zwemmen. Na een duikje van ongeveer een uur zien we ook de rest van de groep weer. Zij hebben de makkelijke stek gedaan en zijn in de luwte van het eiland gebleven.
 
Aan alles komt een eind, zo ook aan deze vakantie. Na een heerlijke stopover op Singapore komen we redelijk uitgerust weer thuis en begint het werkzame leventje weer.
 
Jeanette